Seksoholizm - kiedy seks jest najważniejszy... Współczesna kultura epatuje seksualnością. Roznegliżowane kobiety patrzą na nas z reklam i billboardów. Telewizje kablowe proponują co najmniej po kilka kanałów erotycznych, a w Internecie znalezienie odpowiedniego portalu i umówienie się na seks-randkę bez zobowiązań to kwestia kilkunastu sekund.

Eksperci, w tym psychologowie i psychiatrzy, uważają, że w dzisiejszych czasach zapisywanie na swoim koncie licznych przygód seksualnych stało się społeczną modą. To bardzo niepokojące zjawisko, które daje wielu ludziom przyzwolenie społeczne (a zatem i moralne) na traktowanie drugiego człowieka (i siebie samego) przedmiotowo. Zapominają oni, że seks jest wyrazem największej bliskości i intymności między ludźmi.

Myślisz, że seks i pornografia to rozrywka jak każda inna? Być może. Wiele par, żyjących w trwałych, opartych na wierności związkach, co jakiś czas stara się urozmaicić łączące ich życie erotyczne i nie ma w tym nic złego. Częstotliwość współżycia także jest indywidualna i zależna od etapu, na którym znalazł się związek.

Seks staje się problemem dopiero wówczas, kiedy poświęcasz mu zbyt wiele uwagi i kiedy zaczyna wpływać na Twoje życie destruktywnie. Być może nawet nie zdajesz sobie sprawy z tego, że twoim głównym problemem jest lęk przed bliskością, a seksoholizm jest jedynie tego wyrazem. Być może nie zdajesz sobie także sprawy z tego, że poprzez seks rozładowujesz różne napięcia, ponieważ nie nauczyłeś się radzić sobie z nimi w inny sposób.

Seksoholizm, tak jak każde uzależnienie, może stać się dużym problemem. W miarę postępowania choroby, seks staje się źródłem coraz mniejszej satysfakcji. Pojawia się za to coraz większy niepokój – zarówno tuż po zaspokojeniu seksualnym jako wyrzuty sumienia, jak i wtedy, gdy nie możesz zaspokoić swoich potrzeb. Wówczas masz objawy odstawienia - odczuwasz lęk, pobudzenie lub nawet fizyczny ból.

Być może uważasz, że sam jesteś w stanie sobie poradzić, przestać poruszać się wyłącznie wokół seksu. Możesz próbować. Jeżeli jednaki kolejne próby przynoszą rozczarowanie i znowu próbujesz tłumaczyć sobie, że jesteś dorosły i masz swoje potrzeby… Pomóż sobie. Uzależnieniu od seksu, tak jak innym uzależnieniom, towarzyszy mechanizm iluzji i zaprzeczeń - bagatelizujesz problem, znajdujesz dla niego szereg usprawiedliwień.

Co to jest seksoholizm i jak leczyć się z seksoholizmu?

Poświęcasz dużo uwagi myślom o seksie, fantazjujesz. Lubisz flirt, uwodzenie. Daje Ci to dużo satysfakcji i buduje Twoje poczucie wartości… Masz czasem przygodne kontakty seksualne z nieznajomymi. Bywa, że – jeśli jesteś w stałym związku - zdradzasz swojego partnera. Jeśli jesteś sam, choć nikogo nie zdradzasz, nie potrafisz stworzyć i utrzymać trwałej, bliskiej relacji. Może myślisz, że nadal po prostu szukasz wymarzonego i idealnego partnera – zatem nie jest niczym dziwnym, że podejmujesz kolejne próby i bardzo szybko się rozczarowujesz…

Odnajdujesz się w którymś z tych opisów?  dowiedz się po czym poznać, że seks stał się Twoim nałogiem?

 -Często fantazjujesz na tematy erotyczne i masz na koncie liczne zdrady?

- Domagasz się seksu nawet kilkanaście razy dziennie?

- Miewasz częste i przygodne kontakty seksualne?

- Często się masturbujesz?

- Nie umiesz kontrolować napięcia seksualnego?

- Nie możesz powstrzymać się przed kupowaniem i oglądaniem pornografii?

- Zbyt dużo czasu spędzasz na czatach erotycznych?

- W rozmowach często nawiązujesz do tematów związanych z seksem i erotyką?

Bez obaw i wstydu zgłoś się do nas. Nie oceniamy Cię – rozumiemy Twój problem, możemy i chcemy Ci pomóc, nasi specjaliści doradzą właściwą terapię - zobacz Dane Kontaktowe +

Terapia uzależnienia od seksu - jest najważniejszą i najlepszą formą pomocy w leczeniu seksoholizmu. Pomaga ona w uzyskaniu trwałych i pożądanych zmian, dzięki czemu Twoje życie ma szansę stać się na nowo zdrowe i satysfakcjonujące.

Terapia indywidualna w przypadku leczenia seksoholizmu nie jest wystarczającą formą pomocy. Warunkiem niezbędnym w leczeniu seksoholizmu są zmiany w myśleniu, odczuwaniu i zachowaniu, co z kolei może odbyć się tylko poprzez kontakt z grupą. To ona umożliwia identyfikację z chorobą i pracę nad jej mechanizmami. Kontakt indywidualny pełni ważną rolę na początku drogi pacjenta - ułatwia wzmocnienie motywacji do dalszej terapii i zmian. W późniejszej fazie, jest ważnym uzupełnieniem procesu grupowego (omówienie trudności pacjenta związanych, np. z samym byciem w grupie, czy innych problemów, które z różnych powodów powinny być omówione indywidualnie), nie może go jednak zastąpić.